Όπως πολύ εύστοχα μου είχε πει, είχα αποδώσει την αναζήτηση της αγάπης —και τις λανθασμένες τάσεις που τη συνόδευαν— στο τραύμα της σεξουαλικής μου κακοποίησης που είχα υποστεί στα 15 μου χρόνια.
Το τραύμα μου δεν ήταν μόνο μια πληγή. Ήταν μια πύλη. Το σημείο μηδέν από όπου ξεκίνησα να θυμάμαι, να επιστρέφω στο σώμα μου, να ακούω την καρδιά μου και να αναγνωρίζω πως η θεραπεία δεν είναι κάτι που πρέπει να βρούμε έξω από εμάς. Είναι ήδη μέσα μας — είναι η φυσική μας κατάσταση, όταν αφαιρούμε τα πέπλα.
Από εκεί γεννήθηκε η πορεία μου.
